نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۵ - خراسبان سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

دلبر خراسبان گفتا که وقتم هست تنگ

مزد کار از من گرفت و ماند دستش زیر سنگ

دلبر خراسبان باشد نگار تیز چنگ

در دکانش دوش رفتم ماند دستش زیر سنگ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، دلبر خراسبان به محبوب خود اشاره می‌کند و از اینکه وقتش تنگ است و مزد کارش را ناپسندیده و تحت فشار قرار دارد، ابراز ناراحتی می‌کند. او همچنین به زیبایی نگار اشاره می‌کند که در دکانش دیده است و از آن لحظه‌ای رنج می‌برد که محبوبش در موقعیتی سخت و دشوار قرار دارد.