شمارهٔ ۱۶۷ - کشتین گیر سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر درباره‌ی یک فرد شوخ و با مهارت صحبت می‌کند که در کشتن (شاید اشاره به شکار یا فعالیتی دیگر) ماهر است. شاعر در حین تلاش برای آموزش و یادگیری از او دچار مشکل می‌شود و در نهایت این فرد شوخ به خانه شاعر می‌رود و به نوعی بر شاعر تسلط می‌یابد. در این متن حس شوخی و کنایه وجود دارد.