نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۸ - بندباف سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

پنجه آن بندباف امرد به بازو تافتم

بند دستش را گرفتم خانه بردم بافتم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این مطلع، گوینده از کشف و گرفتن دست یک جوان امرد (زیبا) صحبت می‌کند و اشاره دارد که او را به خانه برده و در آنجا بافتنی درست کرده است. حس زیبایی و جذابیت جوانی که دستش را گرفته، در این شعر به وضوح حس می‌شود.