شمارهٔ ۱۷ - قناد سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
تا نمود آن دلبر قناد شکر خند را
ریختم جام عسل را آب کردم قند را
از حجاب او نبات از شیشه سر بیرون نکرد
نیشکر برید از غیرت ز خود پیوند را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این قطعه شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت دلبر قناد می‌پردازد. او بیان می‌کند که با دیدن این دلبر، جام عسل را ریخته و قند را آب کرده است. همچنین اشاره می‌کند که زیبایی او به قدری است که نبات نمی‌تواند از حجاب او خارج شود و نیشکر هم از غیرت به خود پیوند خورده است. در مجموع، این اشعار به وضوح از شگفتی و جذابیت دلبر سخن می‌گویند.