نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۱ - گندم کار سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

گفتمش با ماه گندم کار با من دار گوش

بوده در عهد خود گندم نمای جوفروش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به ماه (نماد زیبایی) می‌گوید که با او کار کند و توجه‌اش را جلب کند. همچنین اشاره می‌کند که در زمان خودش، گندم باید خودش را نشان دهد و مانند جوفروش (که جو را می‌فروشد) نیست. این بیان به نوعی به ناپایداری و تغییرات در طبیعت و زندگی اشاره دارد.