نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۴ - کمانگر سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

دوش از وصل کمانگر امردی کردم حضور

گوش او بگرفتم و در خانه آوردم به زور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از تجربه‌ای شیرین و عاشقانه صحبت می‌کند که در آن به وصال یک کمانگر زیبا (امرد) دست یافته است. او از نزدیک شدن به او و توانایی شنیدن زخم و درد دلش یاد می‌کند، و همچنین به خاطر احساسی عمیق، او را به خانه می‌آورد. اساساً، این شعر به عشق و جذابیت ناشی از وصال معشوق اشاره دارد.