شمارهٔ ۱۸۴ - کمانگر سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دوش از وصل کمانگر امردی کردم حضور
گوش او بگرفتم و در خانه آوردم به زور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از تجربهای شیرین و عاشقانه صحبت میکند که در آن به وصال یک کمانگر زیبا (امرد) دست یافته است. او از نزدیک شدن به او و توانایی شنیدن زخم و درد دلش یاد میکند، و همچنین به خاطر احساسی عمیق، او را به خانه میآورد. اساساً، این شعر به عشق و جذابیت ناشی از وصال معشوق اشاره دارد.