شمارهٔ ۱۹۳ - ملاامام سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
با مه ملا امامم دوش کردم اقتدا
در قفایش سجده با شکر آوردم بجا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به نماز شب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که با مه و جمال امامش نماز خوانده و سجده‌ای شکرگزارانه انجام داده است. این ابیات نشان‌دهنده ارتباط عمیق روحی و معنوی شاعر با امام و اعتقادش به شکرگزاری است.