شمارهٔ ۱۹۷ - محتسب سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دوش کردم با نگار محتسب از دور هشت
ذره را بگرفت در دست و برهنه کرد پشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
بیت به توصیف لحظه‌ای از دوش گرفتن شاعر با دختر نگار اشاره دارد. ظاهراً در این لحظه، نگار به محبت و زیبایی خود توجه کرده و ذره‌ای کوچک را در دستانش می‌گیرد و پشتش را برهنه می‌کند. این تصویرسازی نشان از نزدیکی، عشق و زیبایی در لحظه‌ای خاص دارد.