شمارهٔ ۲۱۰ - خشت ریز سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خشت ریز امرد که زو خاک وجودم بیختم
رفتم و نم کردم و در قالب او ریختم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این دو بیت از شاعر به بیان این موضوع میپردازد که او وجود خود را مانند خشتهایی میبیند که از خاک ساخته شده و با آب و نم، آن را در قالب یک شکل جدید ریخته است. این تصاویر نمادی از تحول و تغییر در زندگی و وجود فردی است.