شمارهٔ ۲۱۷ - موی تاب سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت موی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود آن زیبایی، عمر جاودان و ابدی دارد. در پاسخ، محبوب به او می‌گوید که اگر می‌خواهد به او نزدیک شود، باید اسیر زیبایی او شود، چرا که موی او به مانند ریسمانی است که او را به سوی خود می‌کشد.