شمارهٔ ۲۳۹ - سیه کار سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، گوینده از تجربه‌ای صحبت می‌کند که در آن دل به یک معشوق سیاه‌چشم سپرده و برای او هدیه‌هایی از طلا و نقره جمع‌آوری کرده است. احساس تسلیم و فدایتگی در برابر این معشوق مشهود است.