نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۰ - سنبوسه پز سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

دلبر سنبوسه پز ناگه مرا از دور دید

جانب سنبوسه اش کردم اشارت لب گزید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به دلبر خود اشاره می‌کند که ناگهان او را می‌بیند و به سمت سنبوسه‌اش می‌رود و با نیشگون‌هایی از لب، توجه او را جلب می‌کند. این تصویر نشان‌دهنده‌ی عشق و دلتنگی شاعر است.