شمارهٔ ۲۶۲ - گلخن تاب سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت درباره‌ی جذابیت و زیبایی فردی به نام گلخن صحبت می‌کند که زیبایی آتشین دارد. حضور او باعث می‌شود عاشقان به حالتی پوچ و خاکستری بیفتند، گویی تحت تأثیر جاذبه‌اش سوخته‌اند.