شمارهٔ ۲۷۹ - مرده شوی سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
مرده شوی امرد که یاد از آب حیوان می دهد
زنده را جان می ستاند مرده را جان می دهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان تضاد بین زندگی و مرگ می‌پردازد. مرده‌شویی (شخصی که کارش شستن مردگان است) به یاد آب حیات می‌افتد که نماد زندگی و رستاخیز است. از سوی دیگر، زنده‌ها در پی جان کندن از زندگی هستند، در حالی که مردگان جان می‌گیرند. شعر به نوعی نشان‌دهنده این است که مرگ نیز می‌تواند به عنوان منبع حیات در نظر گرفته شود.