شمارهٔ ۲۹۲ - آهنگر سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خیال‌پردازی درباره‌ی یک راه آهنگر می‌پردازد که به دنبال مژگانش می‌رود. او با اشاره به سردی آهن، از احساسات و رابطه‌ای که بین او و مژگان وجود دارد سخن می‌گوید. شاعر با این تصاویر، کنایه‌ای به دلشوری و فاصله‌های عاطفی دارد.