شمارهٔ ۳۰۳ - کاتب سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این دو بیت، شاعر به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند که نگارش او باعث شده چشمش سیاه شود و نگاهش به او همچون کاغذی برای نوشتن است. این اشارات نشان‌دهنده عشق و شیفتگی عمیق شاعر به محبوبش است.