نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲۰ - اوتی کش سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شوخ اوتی کش که او را بود خوی آتشی

بردم او را خانه کردم تا سحر اوتی کشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی به نام اوتی که ویژگی‌های آتشی دارد، را به خانه می‌برد و تا صبح او را برای خود نگه‌می‌دارد.