شمارهٔ ۳۲۴ - فوطه دار سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از حضور یک نوجوان زیبا و جذاب حرف می‌زند که با ظاهری دل‌ربا و فریبنده به نزد او می‌آید و سپس می‌رود. شاعر خود را در حالتی از ناامیدی و دلتنگی توصیف می‌کند که به جستجوی چیزی می‌پردازد اما به جای آن، فقط یک کاسه چوبین در دست دارد و در فکر و خیال آن جوان می‌ماند.