شمارهٔ ۳۴۱ - جامه فروش سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
نگار جامه فروشم خوش است بالایش
کشم چو جامه در آغوش قد رعنایش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از زیبایی و جذابیت نگار (معشوق) خود سخن میگوید و به مقایسه او با یک جامه زیبا میپردازد. شاعر اشاره دارد که همانطور که جامه را در آغوش میکشد، دوست دارد نگار را نیز در آغوش بگیرد و از زیباییاش لذت ببرد.