شمارهٔ ۳۶۲ - مکتب دار سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد آوردن یک لحظه شوخی و بازیگوشی در مکتب‌خانه اشاره می‌کند که باعث اختلال و تغییر و تحولی در محیط یادگیری او شده است. این لحظات شاد و شگفت‌انگیز نشان‌دهنده‌ٔ دلبستگی شاعر به دوران کودکی و یادگیری است.