شمارهٔ ۴۸ - کله پز سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف یک بت (مجسمه) می‌پردازد که از دیگش عطر مشک به مشام می‌رسد. این بوی خوش نشانه‌ای از خوشحالی و زیبایی است، اما در عین حال غم و اندوهی را نیز به تصویر می‌کشد، چرا که پاچه‌ها باریک و سرها خشک شده‌اند و این حالت نشان‌دهنده‌ غم و ناراحتی است.