شمارهٔ ۵۸ - طاقی دوز سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت شعر به این معنی است که شخصی تا وقتی که در خانه‌اش آرامش و رضایت کامل نداشته باشد، نمی‌تواند به خوبی از شوخی‌ها و خوشی‌های زندگی لذت ببرد. در واقع، قاضی یا مسئول زندگی وی تا زمانی که مشکلات را به خانه نمی‌برد و به خود راضی نمی‌شود، نمی‌تواند خوشحال باشد.