نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۹ - طاقی دوز سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شوخ طاقی دوز من باشد ز مخمل بسترش

خانه من آمد و افتاد طاقی از سرش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شوخی و طنازی دوز خود اشاره می‌کند که مانند مخمل لطیف است. او می‌گوید که این طاقی، که نمادی از عشق یا احساسات عمیق است، به خانه‌اش آمده و به نوعی از دست رفته است.