شمارهٔ ۵۹ - طاقی دوز سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شوخ طاقی دوز من باشد ز مخمل بسترش
خانه من آمد و افتاد طاقی از سرش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به شوخی و طنازی دوز خود اشاره میکند که مانند مخمل لطیف است. او میگوید که این طاقی، که نمادی از عشق یا احساسات عمیق است، به خانهاش آمده و به نوعی از دست رفته است.