شمارهٔ ۷ - زرگر سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دلبر زرگر که باشد رشک ماه و مشتری
خانه خود بردم او را بر زبان زرگری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از دلبر خود به عنوان موجودی زیبا و نازنین یاد میکند که زیباییاش حتی ماه و مشتری را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. شاعر این دلبر را به خانهاش میآورد و با زبان زرگری (زبان شعر و زیبایی) از او سخن میگوید. این بیان نشاندهنده عشق و زیبایی است.