نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۲ - ترکش دوز سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چون کمان آن شوخ ترک شد روز باشد گوشه گیر

خانه خود برده کردم ترکش او پر ز تیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به جدایی و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او به این می‌پردازد که زمانی که رو به روز روشن می‌شود، احساس تنهایی و غمگینی پیدا می‌کند و با یادآوری عشقش، دلش پر از تیرهای غم می‌شود. به نوعی، تصویر کمان و تیر بیانگر احساسات دردناک و جدایی است.