نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۶ - انگشتی سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شوخ انگشتی که بازار از رخش افروخته

خورجینش پر بود از کنده نیم سوخته

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به تصویر یک شوخ انگشت اشاره می‌کند که با خنده و شوخی خود، بازار را شاداب کرده است. خورجین او پر از چوب‌های نیم‌سوخته است که نشان‌دهنده وضعیتی است که شاید به دلیل شوخی‌هایش به وجود آمده باشد. به طور کلی، این شعر به شادی و زندگی در بازار اشاره دارد.