بخش ۱۴۷ - رفتن فرامرز به باختر زمین سرایندهٔ فرامرزنامه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سپه را جمع کردند و به سوی باختر حرکت کردند. شش ماه در دریا سفر کردند و دلشان از غم رفتن پر از اضطراب بود. ناگهان به جایی رسیدند که جزیره‌ای با مردمی پرهیزگار و مومن وجود داشت. این مردم از پهلوان خبر پیدا کردند و به استقبال او شتافتند. خوراکی‌های بسیاری برای پهلوان آوردند و او نیز با نوازش و محبت به آنها پاسخ داد. روزی دیگر وقتی که آفتاب درخشان بود، پهلوان به دور و بر نگاه کرد و کوهی را دید که به نظر می‌رسید آسمان را می‌نوردید. در آن کوه گیاهانی رشد کرده بودند که شبیه انسان بودند و پاها در هوا و سرها روی زمین بودند. این گیاهان مانند جانوران دیگر، نظیر پرندگان و دام‌ها، در اطراف کوه رشد کرده بودند و مردم به مقدار زیادی از آنها خوراک برداشت می‌کردند. کسانی که از این گیاهان می‌خوردند، تنشان قوی می‌شد و دلشان شادمان می‌گشت.