نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۷۹ - پاسخ نامه زال از نزد فرامرز سرایندهٔ فرامرزنامه

سرایندهٔ فرامرزنامه / فرامرزنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

پس آن نامه را زود پاسخ نوشت

به خون دل و دیده اندر سرشت

سرنامه، نام توانا خدای

جهاندار نیروده رهنمای

خداوند پیروزی نام وکام

رساننده بندگان را به کام

ازو آفرین باد بر زال زر

جهان پهلوان نامدار و هنر

روان باد بر کام او چرخ پیر

خلیده دل دشمنانش به تیر

بدان ای جهاندیده فرخنده باب

که گر بخت را سر نیابد به خواب

نه اندیشم از بهمن ولشکرش

که نه لشکرش باد ونه کشورش

ابا این جوانی واین فر نو

تو گویی که ازوی گریزنده شو؟

به جانت که تا جان به جایست مرا

همان خشت جنگی ببایست مرا

نگردانم از بهمن شوم،روی

اگر درجهان،خون شود همچو جوی

تو هشیار باش ونگهدار شهر

که امشب بتازم برآن شوم سر

شبیخون همی کرد خواهم کنون

زدشمن برانم همی جوی خون

همانگه فرستاده زال پیر

به زودی برفت او به کردار شیر

به زال ستم دیده برد او پیام

چو برخواند آن نامه را زال سام

گهی شادمان بود گاهی نژند

گهی خنده ناک و گهی مستمند

گهی بود ترسنده از بهر پور

گه از تاختن رفت در خانه سور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره‌ی نامه‌ای است که به سرعت و با احساسات عمیق نوشته می‌شود. نویسنده در نامه به خداوند، قدرت و پیروزی اشاره می‌کند و از زال، پهلوان بزرگ و نامدار، ستایش می‌کند. او از بخت و شانس نیز سخن می‌گوید و نگرانی‌اش را از لشکر بهمن و توانایی او ابراز می‌کند. نویسنده به زال توصیه می‌کند که مراقب شهر باشد و آماده‌ی جنگ باشد، زیرا او قصد دارد به دشمن حمله کند. در پایان، زال پیام را می‌خواند و احساسی متناقض از شادی و ترس را تجربه می‌کند.