شمارهٔ ۸ نشاط اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دوست خود می‌خواهد تا لحظه‌ای در کنارش باشد و گاهی به چشم‌های اشک‌آلود او نگاه کند. او احساس می‌کند که در این زمانه، به نوعی در دام و اسیر شده است. این ابیات به احساس تنهایی و ناامیدی شاعر اشاره دارد.