شمارهٔ ۹ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / دوبیتی‌ها / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای زلف تو گشته همچو چوگان
گویی که دلم چو گوست در آن
از دست زمانه ام گریزان
افتانم و گاه گشته خیزان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت زلف معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که دل او مانند گوی در میدان چوگان به دور این زلف می‌چرخد. او از دشواری‌های زندگی و زمانه فرار می‌کند و در حال افت و خیز است.