شمیران نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات بازمانده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
وقت من خوش که اگر کوه و اگر صحرا بود
بی وجودت نتوانم که دمی تنها بود
خاک ری خاصه شمیران که در آن موکب شاه
نزهت افزای بهشتی ست که در دنیا بود
آسمان گو دگر اینسان بتمتع مخرام
همه دانند قمر را نه بدان سیما بود
بوستان گو دگر اینگونه رعونت مفروش
همه دانند صنوبر نه بدان بالا بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر ابراز می‌کند که اگر چه ممکن است کوه و صحرا زیبا باشند، اما بدون وجود معشوق، نمی‌تواند حتی یک لحظه تنهایی را تحمل کند. او به زیبایی‌های زمین، به ویژه خاک شمیران و باغ‌ها، اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی‌ها به ویژه در کنار معشوق، ارزش و زندگی واقعی را پیدا می‌کنند. شاعر همچنین به آسمان و سایر زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند و می‌گوید که همه می‌دانند زیبایی‌ها نه تنها بخاطر خودشان، بلکه به خاطر وجود معشوق معنا پیدا می‌کنند.