دل به دام زلف مشکین است باز نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات بازمانده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
دل به دام زلف مشکین است باز
بستهٔ آن موی پرچین است باز
حلقه‌های زلف در روی نگار
زان دل رنجور غمگین است باز
می‌رود یار و به همراهش رقیب
یارب او را این چه آیین است باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های زلف و موی معشوق اشاره می‌کند و از دل رنجور خود به خاطر جدایی یار و حضور رقیب سخن می‌گوید. او به خاطر این وضعیت نگران است و از خود می‌پرسد که این چه دینی است که او در این حال قرار دارد.