شمارهٔ ۱۸ نشاط اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات و افکار شاعر درباره عشق و معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که تو نمی‌دانی من چه چیزهایی را می‌نوشم و چه بر تن دارم. تو فقط می‌بینی که در دستم جامی است و بر تنم لباسی. او از زیبایی معشوقش که به مانند لعل و شکرین است، صحبت می‌کند و می‌گوید که برای تو شعرهایی سروده است که شور و شوق را به همراه دارد. در نهایت، شاعر به زلف معشوقش که همچون پرهایی شکسته است، اشاره می‌کند و از آن به عنوان انگیزه‌ی خلاقیت خود یاد می‌کند.