شمارهٔ ۱۴ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
عمری دوای در دل خویش جستمی
غافل از اینکه درد مرا خود طبیب بود
آسوده ایم ما زمکافات روزگار
کز هر چه خواست خاطر ما بی نصیب بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به جستجوی درمان برای دردهای درونی اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌رسد که درد او خود به نوعی دارو و درمان است و غافل از این حقیقت بوده است. همچنین، او از وضعیت آسودگی‌اش در برابر سختی‌های زندگی صحبت می‌کند، زیرا هیچ‌یک از آرزوها و خواسته‌هایش محقق نشده است و از این رو، از دغدغه‌ها و ناکامی‌ها دور است.