شمارهٔ ۳۷ نشاط اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر احساس بیگانگی و تنها بودن خود را در دنیای دیوانه‌وار بیان می‌کند. او به وضوح نشان می‌دهد که جایی در میان آشناها و بیگانگان ندارد و نه در مکان‌های مقدس (کعبه) و نه در مکان‌های نمادین (بتخانه) پذیرفته شده است. به طور کلی، او حس می‌کند که در این دنیا به نوعی طرد شده و در تنهایی به سر می‌برد.