شمارهٔ ۱۱۴۱ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر درباره خاطرۀ یک شب خاص صحبت می‌کند که در آن عشقش را از دست داده است. او یادآوری می‌کند که چگونه در آن شب به او صدمه زدند و در نتیجه، در جامعه به رسوایی دچار شد. شاعر می‌گوید که رقیبانش هرچقدر هم موانع ایجاد کنند، او نمی‌تواند از احساساتش نسبت به معشوقه‌اش دست بردارد و گاهی به نشانه محبت پیغام‌هایی برای او می‌فرستد. او اعتراف می‌کند که گناهش تنها عاشق بودن و مستی است. سرانجام، شاعر به گوشزد کردن این نکته می‌پردازد که نباید از رقیبانش نا امید شود و باید بر دشمنی‌ها غلبه کند.