نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تن بود گرو کرده جان از مبدأ

جان عاقبت الامر ز تن گشت جدا

تن رفت به خاک باز و جان شد بر عرش

یعنی همه فانی اند و باقیست خدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به مفهوم جدایی روح از بدن اشاره دارد. در ابتدا، بدن انسان به عنوان یک امانت از جان در نظر گرفته شده است. اما در نهایت، جان از بدن جدا شده و به آسمان می‌رود، در حالی که بدن به خاک بازمی‌گردد. این مطلب نشان‌دهنده فانی بودن تمام اشیا و موجودات است و تنها وجود باقی خداوند را معرفی می‌کند.