شمارهٔ ۱۰۵ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تمجید از محبوب خود می‌پردازد و می‌گوید اگر مهر و مه (دو نماد زیبایی) بر نگین انگشتری‌اش بوسه زنند، در هر جایی که قدم بگذارد، زمین او را بوسه می‌زند. او به این قاعده اشاره می‌کند که اگر کسی در مقام خلیفه باشد، شاهان زمانه نیز ارادت خود را به او نشان خواهند داد و آستین او را می‌بوسند. در کل، شعر به زیبایی و مقام والای محبوب و قدرت او اشاره می‌کند.