نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای ذات تو مطلقا همه چون و چرا

از هستی خویش یک نظر بخش مرا

آنجا که تویی کس دگر چون باشد

من خود به در آیم از دگرها تو در آ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر جستجوی شاعر برای درک ذات خدای مطلق است. شاعر می‌خواهد که از وجود خود، نگاهی به حقیقت خداوند داشته باشد و می‌پرسد که در جایی که خداوند حضور دارد، دیگران چه معنایی دارند. در نهایت، شاعر بر این باور است که با وجود خداوند، وجود دیگران بی‌معنا می‌شود و خود را از آنها جدا می‌بیند.