شمارهٔ ۳۴ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به حس و حال دل و اندیشه‌اش اشاره می‌کند که ممکن است در خود تاریکی و ناامیدی داشته باشد، اما او سعی دارد که آن را روشن کند. سپس به تصویری از بهشت که به جهان آورده‌اند اشاره می‌کند و در انتها از شنیدن یک سخن از نزار که به نوعی به زندگی و امید اشاره دارد، دعوت می‌کند.