شمارهٔ ۶۷ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس خلق که بر آمده (و) رفته گریست
نارفته در این گنبد دود آمده کیست
مستغرق این جهان فانی نشوی
گر بشناسی کامدن و رفتن چیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به چرخه زندگی و مرگ اشاره دارد. شاعر می‌گوید بسیاری از انسان‌ها متولد می‌شوند و می‌روند و در این میان، درد و رنج وجود دارد. او بیان می‌کند که اگر به حقیقت آمدن و رفتن در این دنیا آگاه شوی، از غرق شدن در این جهان فانی پرهیز خواهی کرد.