نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۰ حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جل صبح خمیر خاک آدم که سرشت

زان قوم نیم که ترسم از دوزخ زشت

بیهوده چه غم خورم که معلومم نیست

تا بر سر من در ازل ایزد چه نوشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به آفرینش انسان از خاک اشاره می‌کند و به این فکر می‌افتد که از سرنوشت خود نگران نباشد، زیرا در نهایت معلوم نیست که پروردگار در ازل چه سرنوشتی برای او مقرر کرده است. او از قوم دوزخیان می‌ترسد و به بی‌فایده بودن نگرانی‌هایش اشاره می‌کند.