شمارهٔ ۱۲ - در تزکیهٔ نفس خود عبید زاکانی
عبید زاکانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
عبید این حرص مال و جاه تاکی
جهان فانیست رو ترک جهان گیر
چو مردان دامن از دنیا بیفشان
وزین گرداب خود را بر کران گیر
ز مسجد رخت بر کوی مغان کش
سرا در کوی صاحب دولتان گیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، عبید میگوید که نباید حریص به مال و مقام بود، زیرا این دنیا فانی است. او به مردان توصیه میکند که از وابستگی به دنیا خود را رها کرده و به سمت چیزهای ارزشمندتر حرکت کنند. همچنین او از آنها میخواهد که از مکانهای مقدس به سمت جاهایی بروند که به آنها زندگی و موفقیت بیشتری میدهد.