رباعی شمارهٔ ۱۴ عبید زاکانی
عبید زاکانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شعله‌ای از پرتو رویت خورشید
رویم ز غمت زرد شد و موی سفید
از وصل تو هر که بود در جمله جهان
برداشت نصیبی و من خسته امید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و درخشش معشوق اشاره می‌کند و ابراز ناامیدی و غم خود را از دوری او می‌کند. او از تأثیر مثبت وصال دیگران و تأثیر منفی دوری معشوق بر خود سخن می‌گوید و از زردی رویش و سفیدی مویش به خاطر غم معشوق شکایت می‌کند.