رباعیات — دیوان اشعار عبید زاکانی
فهرست شعرها
- رباعی شمارهٔ ۱ — هرکس که سر زلف تو آورد بدست
- رباعی شمارهٔ ۳ — ای مقصد خورشید پرستان رویت
- رباعی شمارهٔ ۲ — تا مهر توام در دل شوریده نشست
- رباعی شمارهٔ ۴ — گفتم عقلم گفت که حیران منست
- رباعی شمارهٔ ۶ — دنیا نه مقام ماست نه جای نشست
- رباعی شمارهٔ ۵ — دوران بقا بی‌می و ساقی حشو است
- رباعی شمارهٔ ۷ — امشب من و چنگیی و معشوقهٔ چست
- رباعی شمارهٔ ۸ — میکوش که تا ز اهل نظر خوانندت
- رباعی شمارهٔ ۱۲ — هر چند بهشت صد کرامت دارد
- رباعی شمارهٔ ۹ — هرچند که درد دل هر خسته بسیست
- رباعی شمارهٔ ۱۰ — گل کز رخ او خجل فرو می‌ماند
- رباعی شمارهٔ ۱۱ — این شمع که شب در انجمن می‌خندد
- رباعی شمارهٔ ۲۰ — جان قصهٔ آن ماه سخنگو گوید
- رباعی شمارهٔ ۱۸ — من ترک شراب ناب نتوانم کرد
- رباعی شمارهٔ ۱۶ — آن زلف که بر گوشهٔ غلطاق نهاد
- رباعی شمارهٔ ۱۵ — فکری که بر آن طبع روان می‌گذرد
- رباعی شمارهٔ ۱۴ — ای شعله‌ای از پرتو رویت خورشید
- رباعی شمارهٔ ۱۹ — آن خور که ازو قوت روح افزاید
- رباعی شمارهٔ ۱۷ — درویش که می خورد به میری برسد
- رباعی شمارهٔ ۱۳ — تا یار برفت صبر از من برمید
- رباعی شمارهٔ ۲۳ — گر وصل تو دست من شیدا گیرد
- رباعی شمارهٔ ۲۲ — تا ساخته شخص من و پرداخته‌اند
- رباعی شمارهٔ ۲۱ — عشق تو مرا چو خاک ره خواهد کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۴ — لب هر که بر آن لعل طربناک نهد
- رباعی شمارهٔ ۲۷ — قومی ز پی مذهب و دین می‌سوزند
- رباعی شمارهٔ ۲۵ — از شدت دست تنگی و محنت برد
- رباعی شمارهٔ ۲۶ — زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
- رباعی شمارهٔ ۲۸ — دل با رخ دلبری صفائی دارد
- رباعی شمارهٔ ۳۰ — دانا ز می و مغانه می نگریزد
- رباعی شمارهٔ ۲۹ — وصف لب او سخن چو آغاز کند
- رباعی شمارهٔ ۳۱ — هر لحظه رسد به من بلائی دیگر
- رباعی شمارهٔ ۳۶ — ای بر دل هرکس ز تو آزار دگر
- رباعی شمارهٔ ۳۳ — از شوق توام هست بر آتش خاطر
- رباعی شمارهٔ ۳۲ — ای در سر هر کس از تو سودای دگر
- رباعی شمارهٔ ۳۵ — ای دل پس از این انده بیهوده مخور
- رباعی شمارهٔ ۳۴ — ای لعل لبت به دلنوازی مشهور
- رباعی شمارهٔ ۳۸ — دل در پی عشق دلبرانست هنوز
- رباعی شمارهٔ ۳۷ — ای دل پس از این غصهٔ ایام مخور
- رباعی شمارهٔ ۴۰ — بیم است که در بیخودی افسانه شوم
- رباعی شمارهٔ ۳۹ — نه یار نوازد بکرم یک روزم
- رباعی شمارهٔ ۴۱ — دل سیر شد از غصهٔ گردون خوردن
- رباعی شمارهٔ ۴۳ — از کار جهان کرانه خواهم کردن
- رباعی شمارهٔ ۴۴ — گفتم صنما شدم به کام دشمن
- رباعی شمارهٔ ۴۲ — در کوچهٔ فقر گوشه‌ای حاصل کن
- رباعی شمارهٔ ۴۵ — بر هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین
- رباعی شمارهٔ ۵۱ — پیش لب و زلفش ای دل از حیرانی
- رباعی شمارهٔ ۴۷ — از دل نرود شوق جمالت بیرون
- رباعی شمارهٔ ۴۸ — ای رای تو ترجمان تقدیر شده
- رباعی شمارهٔ ۴۶ — ای دل بگزین گوشه‌ای از ملک جهان
- رباعی شمارهٔ ۵۰ — ای آن که به جز تو نیست فریادرسی
- رباعی شمارهٔ ۴۹ — در درد سرم زین دل سودا پیشه