رباعی شمارهٔ ۴۴ عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به محبوب خود می‌گوید که به خاطر زیبایی و حرکات دلربای او، به دست دشمن گرفتار شده است. او از محبوبش می‌پرسد که چرا خانهٔ دلش را از غم و دردِ عشق به او آگاه نکرده است. به‌عبارت دیگر، شاعر به احساسات و عذاب‌هایی که از عشق و زیبایی محبوبش متحمل شده، اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که درک بهتری از وضعیتش داشته باشد.