شمارهٔ ۱۰۶ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
پاسخی ده تا نشان یابم ز ناپیدا دهان
در جهان هرگز که دید از چیز ناپیدا نشان
مردمان پیدا دهان دارند و ناپیدا سخن
تو چرا پیدا سخن داری و ناپیدا دهان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از ناپیدا بودن اطلاعات و نشانه‌ها سخن می‌گوید. او می‌گوید که در دنیا چیزی که ناپیداست، نشانه‌ای ندارد و تنها انسان‌ها هستند که می‌توانند به بیان و بیانگری پرداخته و از چیزهای پیدا صحبت کنند. ولی سوال او این است که چرا تو فقط از چیزهای پیدا صحبت می‌کنی در حالی که نشانه‌ای از ناپیدا در دهانت نیست؟