نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۳ عنصری

عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز بهر سور ببزم تو خسروان جهان

همی زنند شب و روز ماه بر کوهان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از زیبایی و لذت زندگی در کنار معشوق سخن می‌گوید. او به میهمانی و خوشگذرانی با پادشاهان و بزرگان اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که تمام شب و روز به ستایش و reverie در مورد زیبایی معشوق می‌پردازند. این شعر به اهمیت لحظات شاد و ارتباط با زیبایی‌ها تاکید دارد.