شمارهٔ ۱۲۸ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت به مفهوم گذر زمان و بی‌ثباتی زندگی اشاره دارد. شاعر به تغییرات و تحولات روزگار اشاره می‌کند که همچون ابرها در حال حرکت‌اند و نشان‌دهنده‌ی این است که هیچ چیز ثابت نمی‌ماند. در اینجا از رنگ سبز و زنده‌بودن زندگی و همچنین از مقام و ارزش انسان نیز صحبت به میان آمده است. به طور کلی، این اشعار به زیبایی و زودگذر بودن لحظات زندگی می‌پردازد.