شمارهٔ ۵ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
پیلان ترا رفتن بادست و تن کوه
دندان نهنگ و دل و اندیشۀ کندا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به تصویری از طبیعت اشاره میکند که شامل کوهها و حیات وحش است. "پیلان" به معنای "فیل" میتواند نماد قدرت و عظمت باشد، در حالی که "دندان نهنگ" به بزرگی و توانایی هم اشاره میکند. "دل و اندیشه کندا" نشاندهندهٔ عمق تفکر و احساسات است. در مجموع، این تصویر به زیبایی و قدرت طبیعت و تأثیر آن بر انسانها میپردازد.